Miza

Një mizë më vinte vërdallë te gishti i këmbës ngaqë kisha një plagë të vogël aty.
Sado që përpiqesha ta largoja,miza tregohej më kokëforte se unë duke marrë kënaqësi nga plaga ime.
Nuk e vrisja dot,kështu që e mbulova plagën e gishtit që miza të largohej.
A u largua thua?!
Jooo,ajo më keq më torturoi duke u hakmarrë me një inat të poshtër. Më vinte njëherë në sy,njëherë në vesh e njëherë në hundë.
Siç dukej,ajo donte të më tregonte që nëse unë nuk i jepja kënaqësi nga plaga ime,atëherë do më merrte kënaqësinë e gjumit me tortura.

Kështu janë dhe disa njerëz të cilët fitojnë kënaqësi,pasuri dhe pushtet duke shfrytëzuar plagët,dobësitë dhe paaftësitë e të tjerëve!
Nëse nuk u jep atë që duan,atëherë të marrin atë që ti ke !

Intriga e një femre

Armiqësia,xhelozia dhe zilia që kanë gratë për njëra tjetrën është shumë herë më e madhe se dhuna që ushtron një mashkull ndaj femrës!

Gratë kanë patur ndikim më të fortë në ngjarjet e jetës së meshkujve gjatë luftrave që kanë ndodhur në histori. Ndikimi i femrave tek mashkulli ka qenë jo thjesht për të marrë pjesë në luftë por të ishin të pranishme me burrin që donin,të ishin në qendër të vëmendjes së tyre nga frika se mos liheshin mënjanë.

A keni parë ndonjë mashkull të hedhë poshtë një bebe të sapolindur?! Jo,vetëm femra e ka bërë këtë për arsye të turpit ndaj opinjonit, për arsye që të ruajë imazhin si një femër normale, për arsye se ka patur frikë se nuk do e ushqente dot me bukë...etj...!!!

Nga ana tjetër,ka femra që thurrin intriga për të ngelur shtatzënë me një mashkull që e pëlqejnë apo ngaqë është i pasur,për arsye që të ngecen në derën e tyre,pa marrë parasysh nëse ai mashkull është apo jo i martuar me dikë dhe ka fëmijë të tjerë.E rëndësishme për të është që ta ketë për vete,pak rëndësi ka që mund të bëhet shkak për prishjen e familjes së tij!

A keni parë ndonjë mashkull të bëjë magji një mashkulli tjetër që tja marrë femrën?!
Jo! Këtë gjë e bëjnë femrat. Harxhojnë para dhe bëjnë gjithçka që ta posedojnë një mashkull të cilin e kanë fiksim!

A e dini që një femër nuk e lë kurrë një mashkull para se të sigurohet se ka peshkuar një tjetër mashkull?!

A e dini se Napolon Bonaparti e bëri luftën ngaqë femra që donte i tha se nuk mund të martohet me një gjeneral pa i sjellë kurorën mbretërore të mbretëreshës së prusisë?!

Intriga e një femre është e barabartë me 10 meshkuj të fortë!

E nesërmja që u bë e djeshme

Një lutje e jotja në këtë botë

Rrugëve të ndryshme të jetës
Me lloj lloj njerëzish kam ecur
Si vetja asnjë nuk kam gjetur
Si vetja asnjë i besës.

Vetja ime nuk qenka më i mirë
Por tjetri në baltë ka për të lënë
Vetja kurrë nuk të lë në baltë
Kur të gjithë në baltë përfundojnë.

Mendo për çastin kur të gjithë të lënë
Në errësirën e varrit në vetmi plot frikë
Një lutje e jotja në këtë botë të ndyrë
Është drita e vetme për ty që ke ikë.

Niçe 4

Ajo që na shtyn ti shikojmë gjysmë me mosbesim, gjysmë me ironi të githë flozofët, nuk është fakti që pak nga pak zbulohet se sa
të pakët janë, se sa shpesh dhe me lehtësi mashtrohen dhe hutohen,shkurt kur shihet çiltërsia dhe infantilizmi i tyre, por fakti që nuk
janë mjaft të ndershëm: edhe po qe se të gjithë së bashku bëjnë një potere të madhe e të virtytshme sapo preket, qoftë edhe vetëm nga
larg, problemi i vërtetësisë. Të gjithë shtiren sikur kanë zbuluar dhe i kanë arritur mendimet e tyre përmes një zhvillimi të pavarur të nje
dialektike të ftohtë, të kulluar, jashtëzakonisht të palëkundshme (në ndryshim nga mistikët e çdo lloji që janë më të sinqertë se ata dhe me
të shushatur: ata në të vërtetë fasin për "frymëzim") ; ndërsa, në fund te fundit, një tezë e paragjykuar, një mendim, një "sugjestionim, per me tepér një dëshirë e fuqishme abstrakte dhe e ndërfutur, mbrohet nga ata me arsyetime të kërkuara a posteriori: të gjithë janë avokate
qe nuk duan ti quajnë kështu dhe, për më tepër, madje mbrojtes te shkathët të paragjykimeve të tyre që i pagëzojnë ato si "e vërteta" dhe shume larg nga guximi i vetëdijes që e pranon këtë, pikërisht këtë; shume larg nga shija e mirë e guximit që bën të kuptohet edhe kjo, qofte për të paralajmëruar një armik ose një mik, qoftë për mendjemadhësi dhe per t'u tallur me vetveten. Hipokrizia e ngurtë sa dhe e matur e
plakut Kant, me të cilën na josh në rrugët e tërthorta të dialektikës që na udheheqin, ose më mirë na mashtron drejt "imperativit të tij
kategorik", kjo shfaqje na bën të qeshim me ekzigjentët, ne që arrijmë një kënaqësi të vogël kur nuk ua ndajmë sytë dinakërive të holla të
moralistëve të vjetër dhe të predikuesve të moralit. Ose asaj loje fjalësh të llojit matematik me të cilën Spinoza mbulonte si me një mburojë bronzi dhe maskonte filozofinë e tij, me pak fjalë "dashurinë për urtësinë e vet", duke shtjelluar pa gabime dhe në mënyrë të hijshme,për të trembur që në fillim trimërinë e sulmuesit që guxoi të hidhte shikimin mbi atë virgjëreshë që nuk jepej, atë Paladë Athina; sa druajtje dhe dobësi zbulon kjo maskaradë e një të sëmuri të vetmuar!

Sa më shumë i njoh kafshët aq më pak i kuptoj njerëzit !

Sa më shumë i njoh kafshët aq më pak i kuptoj njerëzit !

Niçe 3

Pavërtetësia e një gjykimi nuk eshte ende për ne kundërshtim ndaj saj. Në këtë gjë gjuha jonë ndoshta tingëllon më me çudi. Problemi është
se në çfarë mase ky giykim vë në levizje dhe e ruan jetën, ruan llojin dhe ndoshta madje e zhvillon; ndërsa ne kryesisht synojmë të ngulim
këmbë që gjykimet më të gabuara (në të cilat bënë pjesë gjykimet e përmbledhura a priori ) janë per ne më të domosdoshmit, që qenia
njerëzore, pa lënë të ekzistojnë trillime logjike, pa e matur realitetin duke e afruar me sajimin e pastër të botës së nevojshme, të njëjtë me vetveten,pa një falsifikim të përhershmë të botës përmes numrit, nuk do të mund të jetonte, dhe se po të hiqte dorë nga gjykimet e gabuara, kjo do të ishte një heqje dorë nga jeta, një mohim i jetës. Të pranosh jo të vërtetën si
kusht për të jetuar do të thotë, natyrisht, ť'u kundërvihesh, në mënyrë të rrezikshme, ndjenjave të zakonshme me vlerë; dhe një filozofi që guxon ta bëjë këtë gjë, pra vetëm për këtë, zë vend përtej së mirës dhe së keqes.