Rruga nga pasioni te paqja është duke kapërcyer veten, pastaj të tjerët.

Rruga nga pasioni te paqja është duke kapërcyer veten, pastaj të tjerët.

Njeriu i pasionit është më i etur për të vënë të tjerët në rregull;  por njeriu që ndjek mençurinë rregullon veten më parë. 

Nëse dikush dëshiron të reformojë botën,

le të fillojë duke reformuar veten.  Reformimi i vetvetes nuk përfundon me frenimin vetëm të elementeve epshorë;  ky është fillimi i saj dhe mbaron vetëm kur çdo mendim dhe qëllim egoist është kapërcyer. 

Shkurt e pastërt, që të kemi një  mençuri të  përsosur, kur shohim që ka akoma disa forma të vetë-skllavërisë ose marrëzisë të cilat kanë pushtuar mendjen tonë, dhe për të zgjidhur këto pranga vetë skllavëruese, duhet të kemi vullnetin e mirë për të kontrolluar dhe frenuar gjithçka që na nxjerr jashtë kontrollit të mendimit të pastër. 

Në krahët e aspiratës njeriu ngrihet nga toka në qiell, nga injoranca në njohuri, nga errësira nën dritën e sipërme. Pa të ai mbetet një kafshë e zhytur në baltë, pa ndriçim dhe pa frymëzim.

#ndalohetkopjimi 

#lejohetshpërndarja

Ari I humbur

Shikoni  për  arin  e  humbur

Kur jam i lumtur, e shoh lumturinë  te të tjerët.
Kur jam i dhembshur, e shoh dhembshurinë te njerëzit e tjerë.
Kur jam plot energji dhe shpresë, shoh mundësi rreth meje.
Por  kur  jam  i zemëruar, i shoh njerëzit  e  tjerë  si  të panevojshëm. 
Kur  jam  në  depresion, vërej se sytë  e  njerëzve  duken  të  trishtuar. 
Kur  jam  i  lodhur,  e shoh  botën  si  të  mërzitshme  dhe  jo  tërheqëse.
Unë  jam  ajo  që  shoh!

Nëse  futem në një lokal dhe ankohem : "Çfarë  rrëmuje  e mbushur  me njerëz të lodhur,  një vend i mbushur  me  smog!" 
Unë me  të  vërtetë  jam duke  shprehur  atë  që shoh në një vend të  mbushur  me njerëz, pra një rrëmujë. Unë në  atë  moment jam vetë rrëmujë. 
Nëse  do  të  isha  ndjerë  i motivuar  atë ditë, plot  shpresë  dhe  lumturi,  po  aq  lehtë  do  të mund të thosha,  ndërsa  shëtisja,  "Uau,  çfarë kopshti  i  lulëzuar,  ky është një vend energjik!"  Përsëri,  unë do  të  kisha  përshkruar  peisazhin  tim  të  brendshëm, jo atë  të vendit.

Vetë-motivimi  ynë  vuan  më  së  shumti nga  mënyra  se  si  zgjedhim  të  shohim  rrethanat  në jetën  tonë.  Kjo  për  shkak  se  ne  nuk i shohim  gjërat ashtu  si  janë,  ne  shohim  gjërat  ashtu  si  ne  jemi.

Në  çdo  rrethanë,  ne  mund  të  kërkojmë  arin,  ose  të kërkojmë ndyrësinë.  Dhe  atë  që  kërkojmë, ne  e gjejmë.  Pika  më  e  mirë  e  fillimit  për  vetë-motivimin është  në  atë  që  ne  zgjedhim  të  kërkojmë  në  atë  që shohim  përreth nesh. A e shohim  mundësinë  kudo?

"Kur  hap  sytë  në  mëngjes,"  tha  Colin  Wilson: "Unë nuk  përballem  me  botën,  por  me  një  milion  botë  të mundshme". Gjithmonë  është  zgjedhja  jonë.  Cilën  botë  duam të shohim  sot?  Mundësia  është  ari  i  jetës.  Është gjithçka  që  ju  nevojitet  për  të  qenë  të  lumtur. Është fusha  pjellore  në  të  cilën  rritesh  si  person.  Dhe mundësitë  janë  si  ato  grimca  kuantike që  vijnë  në  ekzistencë  vetëm  kur  ato  shihen  nga  një vëzhgues.  Mundësitë  tuaja  do  të  shumohen  kur  ju vendosni  t'i  shihni  ato.

#ndalohetkopjimi
#lejohetshpërndarja

Qetësia e mendjes

Mbi qetësinë e mendjes 

Qetësia e mendjes është një nga xhevahiret më të bukura të mençurisë. Është rezultat i përpjekjes së gjatë dhe të durueshme të vetëkontrollit. Prania e saj është një tregues i përvojës dhe pjekurisë dhe vlen më shumë sesa njohja e zakonshme e ligjeve dhe operacioneve të mendimit.

Nëse do t'ju kërkoja të më tregoni një simbol të vetë-disiplinës, ju menjëherë mund të mendoni për një Murg budist, i aftë të qëndrojë ulur për orë të tëra me një mendje të zbrazët dhe vetëm duke imagjinuar një iluzion me një buzëqeshjeje në fytyrën e tij, me një përmbajtje thjesht sa për të qenë i ngurtë. Por kjo nuk është ajo që po kërkon një mendje e qetë sepse këta janë larguar nga bota duke jetuar të vetmuar. 

Unë e kam fjalën për një vetëkontroll të tillë që ndihet si një superfuqi në punët e sotme të zëna nga rutina e shpejtë gjatë jetës në të cilën shpërqendrimet fshihen në çdo cep dhe gumëzhin në çdo xhep.  

Personi që është i aftë të ruajë qetësinë e mendjes është një individ i rrallë por për fat të mirë edhe ju mund të bëheni një i tillë, nëse jeni të gatshëm të vendosni  të bëni vetëm disa përpjekje të vullnetshme.

Zbatimi i një lloj praktike medituese në orarin tuaj javor jo vetëm që do t'ju ndihmojë të rrisni vetëkontrollin tuaj dhe të zhvilloni më shumë durim, por gjithashtu do zvogëloni stresin tuaj dhe do ju bëjë të ndiheni më të lumtur.

Praktika më e zakonshme për të mësuar se si ta qetësoni mendjen është të meditoni.

Sidoqoftë, meditimi nuk është i vetmi zakon që ju vë në një gjendje medituese dhe qetësuese.

Çelësi për zhvillimin e qetësisë së përditshme është përqendrimi i vëmendjes tuaj në momentin e tanishëm ose në një aktivitet të vetëm që jeni duke kryer. Angazhimi në një sport me fokus të lartë si yoga, ngjitje në mal, ose arte marciale mund të jenë një mënyrë e mirë për të arritur në këtë gjendje - dhe kështu mund të jetë diçka aq e zakonshme sa kopshtaria, vallëzimi, ose një vizatim.

Sa më shpesh ta vendosni veten në një gjendje medituese, aq më i qetë do të jeni  në situata të përditshme. Kultivimi i qetësisë do të çojë edhe më shumë në vetë- kontroll, dhe kjo do të çojë në një aftësi gjithnjë në rritje për të kontrolluar gjendjen tuaj mendore dhe të parandaloni që emocionet të turbullojnë gjykimin tuaj.

#ndalohetkopjimi 

#lejohetshpërndarja

Pa një qëllim nuk je askush edhe pse ke gjithçka.Nëse ke një qëllim ti ke për të qenë dikush edhe pse nuk ke asgjë.

Pasi e ke konceptuar qëllimin tënd, duhet të shënosh mendërisht një rrugë të drejtë për arritjen e saj, duke mos parë as djathtas as majtas por drejt.

Megjithatë, mos harro se gjithmonë ekziston një mënyrë më e mirë për ta arritur atë qëllim.

Të mos e harrosh këtë rregull, do të thotë të jesh njeri jo i ngurtë por elastik.

Pra, mënyrat shpesh herë mund të ndryshojnë por asnjëherë mos devijo nga qëllimi.

Këmbëngul derisa ta arrish sepse zakoni i këmbënguljes është zakoni i fitores.

Njerëzit me qëllime kanë sukses sepse ata e dinë se ku po shkojnë.

Njerëzit pa qëllime nuk e dinë ku po shkojnë edhe pse gjenden në rrugën e suksesit, prandaj ata kurrë nuk e shijojnë këtë sukses.

Pa një qëllim nuk je askush edhe pse ke gjithçka.

Nëse ke një qëllim ti ke për të qenë dikush edhe pse nuk ke asgjë. 

#ndalohetkopjimi 

#lejohetshpërndarja

Vetë-disiplina pa talent

Vetë-disiplina pa talent shpesh mund të arrijë rezultate mahnitëse, ndërsa talenti pa vetë-disiplinim në mënyrë të pashmangshme e dënon veten deri në dështim.

Kur shikoni disa nga performuesit më të suksesshëm, mund të jetë joshëse për të thënë se ata kanë lindur në këtë mënyrë. Ata janë të talentuar, fundi i historisë. Në fakt, talent dhe ekuacion për ta është gjithçka, ndërsa vetëm një pjesë e fatit i ka ndihmuar të kenë sukses. 

 -Dikur isha një person i ndrojtur dhe i frikësuar. Nëse më krahason me këtë që jam sot, do kuptoni që kam qenë tip i vështirë me shokët më të suksesshëm në shkollë, mund të thuash që kanë lindur të talentuar për të qenë popullor, të pëlqyer dhe mashkuj të preferuar për femrat, ndërsa unë jo sepse rrija i mbyllur dhe i trembur.

Sidoqoftë, fatkeqësia ime e dukshme doli të ishte një burim force sepse siguroi një shkëndijë për të futur ndryshime të mëdha në jetën time. Në vazhdimësi duke e shtyrë zonën time të rehatisë, unë jo vetëm që e kapërceva ndrojtjen shoqërore dhe e përmirësova timen me aftësi komunikimi, por gjithashtu zhvillova një vetëbesim të lartë që kapërceu frikërat e tjera në jetën time.

Unë mund të mos kisha lindur me talentin për të qenë një "person i njerëzve" - ​​unë akoma preferoj vetminë ndaj turmave - por me vetë-disiplinim dhe punë të qëndrueshme, unë ende arrij rezultate befasuese.

Herën tjetër, para se të ankoheni se nuk keni talent për diçka ose mendoni se nuk je i "lindur në këtë mënyrë", kujtojini vetes se vetë-disiplinimi, në shumë situata, mund të kompensojë mungesën e tipareve të lindura.

#ndalohetkopjimi 

#lejohetshpërndarja

Fjalët krijojnë fjali

Fjalët krijojnë fjali; fjalitë krijojnë paragrafë;  ndonjehere paragrafët shpejtohen dhe fillojnë të marrin frymë.

Shkrimi i një romani është një detyrë shqetësuese nëse nuk e keni shkruar kurrë më parë. Është vështirë të shkruash edhe një paragraf të vetëm, e lëre më të shkruash dy ose treqind faqe që do të tërheqë vëmendjen e lexuesit dhe do t'i mbajë ata të lexuar deri në të fundit faqe. Ç'është më e keqja, pas gjithë kësaj përpjekjeje, ju ndoshta do të kuptoni se romani juaj, kur krahasohet me një roman bestseller të vlerësuar gjerësisht, është i mirë ndezje zjarri.

Ajo që nuk arrin të shohësh është se autori i një romani bestseller ka shumë të ngjarë të  ketë kaluar një dekadë ose më shumë duke zotëruar zanatin e tij. Ai filloi me fjalë, të cilat pastaj u bënë fjali, paragrafë dhe përfundimisht histori.  

Përpjekjet e tij të para - si të gjithë të tjerët - ishin të pasuksesshme. U deshën qindra mijëra fjalë me vlerë dhe një praktikë e fortë për shkruar më në fund një kryevepër.

Ndërtimi i vetë-disiplinës është i ngjashëm me shkrimin e një romani. Ju mund të konsideroni veten si një person të disiplinuar që gjithmonë zgjohet në katër të mëngjesit, që është fizikisht aktiv çdo ditë, që ha një dietë të shëndetshme, që është super produktiv dhe që është i aftë duke i balancuar të gjitha me jetën e tij shoqërore dhe me detyrimet familjare si një mbinjeri. Por në realitet, ky person, si romancieri më i shitur, ndoshta ka filluar me një ndryshim të thjeshtë dhe vazhdoi të ndërtohej mbi të. Kurdoherë që dekurajoheni, ose ndjeheni të lodhur më shumë  nga sa duhet akoma për të përmbushur qëllimet tuaja, kujtojeni veten se të gjithë ata që kanë ndërtuar një vetë- disiplinë duhej të kalonin të njëjtin proces - të cilat më pas u kthyen në zakone, të cilat më pas çuan në ndryshime të mëdha të jetesës dhe identiteti u bë pjesë e tij, dhe përfundimisht, me pak ndryshime të vogla arriti në suksese të mëdha.

#ndalohetkopjimi 

#lejohetshpërndarja

Përballja me një vështirësi më të madhe e bën më të lehtë vështirësinë nga e cila e ke frikë të përballesh.

Një nga mësimet  që  kam marrë nga artet marciale është  ai  që  nuk  e  kam  harruar kurrë dhe s'kam për ta harruar kurrë në jetë.   Kurdoherë  që  kam  frikë  se  mos  shfaqet  diçka e frikshme apo e rrezikshme, do  të  gjej  një  mënyrë  për  të  bërë  diçka  që  është  edhe më e vështirë  ose  e  frikshme. Sapo  të  bëj  gjënë  më  të vështirë,  gjëja tjetër e  vërtetë  bëhet një lojë e mbushur me kënaqësi. Boksieri  i  madh  Muhamed  Ali  e  përdorte  këtë  parim në  zgjedhjen  e  kundërshtarit të tij. Ai  do  të sigurohej  që kundërshtarët me  të  cilët  ai  kishte punuar  para  një  ndeshjeje  të  ishin  më  të  mirë  se  boksieri kundër  të  cilit  do  të  dilte  në  duelin  e  vërtetë.  Ata  mund të  mos ishin gjithmonë  gjithnjë  e  më  të  mirë,  por  ai gjeti rivalë të  ndryshëm  të  cilët  ishin  secili  më  i mirë  në  një  mënyrë  apo  në  një  tjetër  sesa kundërshtari  i  tij  i  ardhshëm.  Pasi  u  përball  me  ta,  ai  e dinte  që  shkonte  në  çdo lloj beteje  sepse  ai  tashmë  i kishte sfiduar ato  aftësi  dhe  kishte  fituar.

Ju  gjithmonë  mund  të  "vini  në  skenë"  një  betejë  më  të madhe se  ajo  që  duhet  të  përballeni. Nëse  duhet  të bëni  një  prezantim  para  dikujt  që  ju  tremb,  gjithmonë mund ta provoni  atë  së  pari  para  dikujt  që  ju  tremb më shumë. Nëse  keni  diçka  të  vështirë  për  të  bërë  dhe hezitoni  ta  bëni,  zgjidhni  diçka  edhe  më  vështirë  dhe bëjeni  atë  së  pari. Shikoni  se  çfarë  i  bën  motivimit  tuaj  duke  kaluar  në  sfidën "e  vërtetë".

#ndalohetkopjimi
#lejohetshpërndarja