Përthyerja nga dhimbja dhe kënaqësia

Nuk eshte e turpshme per njeriun te perthyhet nga dhimbja, eshte e turpshme te perthyhet nga kenaqésia. Kjo nuk rrjedh prej faktit se
dhimbja na vjen prej se jashtmi, ndersa kenaqésině e kerkojmé. Pasi mund edhe te kerkohet dhimbja dhe ti nenshtrohemi vullnetarisht pa rene ne ulje.
Prej nga vjen pra, qe eshte e lavdishme per arsyen të perthyhet nen peshen e dhimbjes, nderkohe qe eshte turp te perthyhet nen peshen e kenaqesise? Fakti eshte qe dhimbja nuk na josh dhe nuk na terheq: jemi ne, qe e zgjedhim vullnetarisht dhe leme te na zoterojē, keshtu sa te mbajme ndër duart tona ate gje dhe ne këtë rast njeriu i nënshtrohet vetvetes. Por, ne kenaqesi njeriu i nënshtrohet kenaqësisë. Por vetem superioriteti dhe te udhëhequrit japin lavdinë, skllavěria sjell turpin.