Planifikoni ndërprerjet e shqetësimeve
Pasi shkruajta librin " Murgu që Shiti Ferrarin e tij", unë u përmbyta me letra nga lexuesit që panë jetën e tyre të ndryshonte nga mësimet që zbuluan për t'u bërë më të lumtur, më të përmbushur dhe më paqësor në këto kohë të stresit. Shumë nga letrat vinin nga njerëz të cilët, jeta e tyre e punës ishte zënë aq shumë saqë ata kalonin pjesën më të madhe të kohës së tyre të lirë duke u shqetësuar për gjërat që duhej të ishin lënë aty në zyrë. Ata kishin humbur aftësinë për të qeshur, dashuruar dhe ndarë gëzimin me familjet e tyre sepse sfidat në punë po i konsumonin. Shumë njerëz po kalojnë vitet më të mira të jetës së tyre të mbërthyer në një gjendje shqetësimi të vazhdueshëm. Ata shqetësohen për punët e tyre, faturat, mjedisin dhe fëmijët e tyre. E megjithatë të gjithë e dimë thellë në zemrat tona se shumica e gjërave për të cilat shqetësohemi nuk ndodhin kurrë. Është si ajo thënia e shkëlqyer e Mark Twain, "Unë kam pasur shumë telashe në jetën time, disa prej të cilave nuk ndodhën në të vërtetë". Babai im, një njeri veçanërisht i mençur, i cili ka pasur një ndikim të thellë në jetën time, më tha një herë se karakteri sanskrit për një varrim është shumë i ngjashëm me karakterin tonë shqetësues. "Unë jam i befasuar", u përgjigja. "Nuk duhet të jesh, bir," foli ai me butësi. "Njëri djeg të vdekurit ndërsa tjetri djeg të gjallët." Unë e di se sa në mënyrë dramatike zakoni i shqetësimit mund të zvogëlojë cilësinë e jetës së dikujt nga përvoja personale. Ndërsa isha në të njëzetat, unë isha në të ashtuquajturën rrugë të shpejtë drejt suksesit. Unë kisha marrë dy diploma juridike nga një nga shkollat më prestigjioze të juridikut në vend, shërbeva si nëpunës juridik për një Kryetar të Drejtësisë dhe po merresha me çështje shumë komplekse si avokat i çështjeve gjyqësore. Por unë shpesh punoja shumë dhe shqetësohesha shumë. Po zgjohesha të hënën në mëngjes me një ndjenjë fundosjeje në gropën e barkut dhe një ndjenjë të thellë se po harxhoja talentet e mia për punë që nuk ishte në përputhje me personin që isha. Kështu që fillova të kërkoj mënyra për të përmirësuar jetën time, duke iu drejtuar së pari literaturës për vetë-ndihmë dhe udhëheqjen e jetës, ku gjeta një mori mësimesh për një ekzistencë më të ekuilibruar, të mbushur me paqe dhe mësime kuptimplote. Një nga strategjitë e thjeshta që mësova të pushtoj zakonin e shqetësimit ishte të planifikoja kohë specifike për t'u shqetësuar - atë që unë tani e quaj "pushime shqetësimi". Nëse po përballemi me një vështirësi, është e lehtë të kalojmë të gjitha orët tona të zgjimit duke u përqëndruar në të. Në vend të kësaj, unë ju rekomandoj që të caktoni kohë fikse për t'u shqetësuar, të themi, tridhjetë minuta çdo mbrëmje. Gjatë këtij sesioni shqetësimi, ju mund të zhyteni në problemet tuaja dhe të vidhni vështirësitë tuaja. Por pasi të mbarojë ajo periudhë, ju duhet ta stërvitni veten të lini prapa shqetësimet tuaja dhe të bëni diçka më produktive, të tilla si të shkoni për një shëtitje në një mjedis natyror ose të lexoni një libër frymëzues ose të bëni një bisedë zemër-me-zemër me dikë që doni. Nëse gjatë periudhave të tjera të ditës ndieni nevojën për t'u shqetësuar, shënoni atë që dëshironi të shqetësoheni në një fletore të cilën më pas mund ta sillni në pushimin tuaj të ardhshëm të shqetësimit. Kjo teknikë e thjeshtë, por e fuqishme do t'ju ndihmojë të zvogëloni gradualisht sasinë e kohës që kaloni duke u shqetësuar dhe përfundimisht do të shërbejë për të eleminuar këtë zakon përgjithmonë.
#ndalohetkopjimi
#lejohetshpërndarja
