Ndryshimi ne jete

Nganjehere, besojme se mund te clirohemi nga te gjitha hallet thjesht duke ndryshuar vendbanimin tone, duke u rrethuar nga njerez te rinj, duke ndryshuar veprimtari, apo duke organizuar nje pushim te kendshem. Ne te vertete, harrojme se kudo qe te vemi, ne marrim me vete unin tone. Si te ikim nga vetvetja? Skemi nga t'ia mbajme. Ne qofte se jemi te shqetesuar ne Cikago, do te jemi fatalisht edhe ne Detroit. Nese ndihemi te vetmuar dhe te braktisur ne San Francisko, nuk do te jemi me ndryshe ne Atalanta, Kairo, Minden apo Miami. Duke ndryshuar skenarin rreth nesh, duket sikur per momentin, gjerat mund te permiresohen. Por, ne fund duhet te perballojme te njejtat menyra sjelljeje ose, megjithese duam te mos kemi halle, do te perballemi me te njejtat sjellje, me te njejtat emocione dhe kunderveprime negative. Nje e vertete kjo, qe na ndodh ne te njejten menyre kur ne fushen e ndjenjave kerkojme nje partner te ri dhe arrijme ne perfundimin se kemi bere nje zgjidhje te gabuar. Keshtu qe vendosim perseri te ndryshojme muzike — si te dashurin apo te
dashuren — dhe urra, loja merr fund. Per pak kohe ndiehemi te shperblyer, por ne marredhenien e re ne transferojme edhe problemet tona, friken dhe mundesite. Keshtu qe shume shpejt do te gjendemi ne piken e fillimit, aspak te lumtur, me te njejtat ankthe edhe nga perteritja e nevojes per te ndryshuar. Sot eshte e thjeshte t'i japesh fund nje marredhenieje dashurie, se perpjekja per te biseduar dhe ndryshuar rrjedhen e gjerave rrezikon te dukemi te demotivuar qe ne fillim. Na duket me e lehte te vazhdojme ne rrugen tone dhe te rigjejme fatin. Ne qofte se, me te vertete, te gjithe themi se jemi ne kerkim te nje dashurie, qe t'i qendroje kohes, me te gjithe gezimin e thelle dhe shperblimin qe mund te na dhuroje, nuk ka vetem nje menyre per ta arritur; ndryshimet duhen gjetur brenda nesh pa shmangur vetveten. Nuk ka rruge tjeter.