Keta filozofë që po vijnë, a janë miq të rinj të "së vërtetës'"? Ka të ngjarë disi, meqenëse deri më sot të gjithë filozofët kanë dashur të vërtetat e tyre. Por me siguri nuk kanë për të qenë dogmatikë. Krenarisë së tyre dhe edhe kenaqësisë së tyre dubet t'u shkaktojë neveri që e vërteta e tyre duhet te jete nje e vërtetë për të gjithë, gjë që deri më sot ka qenë dëshira e fshehte dhe e mbuluar e të gjitha përpjekjeve dogmatike. "Gjykimi im është gjykimi im dhe një tjetër ndoshta nuk ka të drejta mbi të" mund të thojë një filozof i tillë i së ardhmes. Na duhet të çlirohemi nga kënaqësia e keqe për të shkuar mirë me shumë njerëz. "Mire" nuk është më mirë kur e bën bashkëqytetari. Dhe si mund të
ketë një "të mirë të përbashkër"! Fjala bie vetë në kundërshtim: ajo që mund të jetë e përbashkët ka gjithmonë vetëm pak vlerë. Së fundi gjërat dubet të rrinë kështu si janë dhe ashtu si kanë qenë gjithmonë: gjërat e mëdhaja u ngelen të mëdhenjve, humnerat thellësive, ëmbëlsitë dhe drithërimat të mprehtëve dhe, me një fjalë, çdo gjë e rrallë të rrallëve.
