Niçe 105

Një qenie njerëzore që priret nga gjërat e mëdhaja e quan kedo që takon në rrugën e tij ose një mjet ose një humbje kohe dhe një pengesë, ose si një shtrojë të përkohshme shplodhjeje. Shpirtbardhësia e saj karakteristike e nivelit të lartë për tjetrin është e mundur vetem atëherë kur ai është në lartësinë e tij dhe sundon. Padurimi dhe vetedija e tij se është deri në atë çast i dënuar me komedinë, meqenëse deri edhe lufta është një komedi dhe fsheh, ashtu siç fsheh çdo mjet, qëllimin, i prish çdo marrëdhënie: kjo specie qeniesh njerëzore njeh vetrninë dhe atë që ka në vetvete më të helmuar.