Tinez vjen mendimi dhe gjumin e largon,
o nate qe zgjatesh shume,
o ti hene qe vezellimin bashke
me lotin tim nuk te shteron.
Flasin yjet mes tyre
dhe prej ngutesise ngaterohen,
dy shpirtra poshte tyre,
njesoj sikur ta shume rralle zene e takohen.
Bucet zhurma e mjetit
levizez neper re te dendura,ah...
sikur te merrte me vete qindra e mijera fjale,
qe cdo dite sa vine e behen me te permendura.
Ne mengjes mbeta vetem
neper turma te medhaja,
ika larg dhe serish u afrova,
perseri me monotonine me zuri me shume belaja.