Te zgjat doren,preke mos nguro,
bashke te çajme hijet e deshperimit.
Shpirtin mos vrit dhe mos me moho,
ndoshta i gjejme rruget e gezimit.
Me fal nje pjesez te vuajtjes tende,
ndonese kete askush nuk e kerkon.
Ta dish qe me heshtje me ćmende,
sepse jam njeri qe vetem mezi rron.
Te behem pjese e erresires dua,
drita ime edhe sikur te ndrije pak.
Me siguri do kesh nevoje per mua,
vetem tutje ne hije mos me flak.
E di,nuk me jepet shume per vetmi,
çdo grimce te saj e gjuaj me kembe.
Per te nisur edhe sikur nje fjale tek ti,
pengesat nis i shqyej me dhembe.
Jeta na perplas ne shume menyra,
ti deshperohesh dhe dyert i mbyll.
Edhe sikur te mos gjej diten ngjyra,
naten do ta zbres per ty nje yll.
